Kanada gott fólk!
Veit eiginlega ekki hvar ég ætti að byrja því það eru nú ca. ár líklegast síðan ég bloggaði síðast, og mikið hefur gerst síðan þá. Ætla að láta síðustu 3 vikur duga, og reyna að setja inn smá ferðasögu af því sem gerst hefur hér í Kanada. Ætli ég byrji samt ekki á að setja inn eina mynd af hendinni góðu síðan á leiðinni heim frá New York, veit að Haukur og Höddi kannast að minnsta kosti við hana.

En aftur að Kanada ferðinni, þá var það semsagt þann 27. júní að ég lagði af stað til Kanada til þess að leita að uppruna mínum eins og einhver sagði. Hitti hina 3 krakkana kvöldið áður en við fórum út og leist bara mjög svo vel á þetta. Ferðin byrjaði þó ekki neitt ofsalega vel fyrir okkur því að við hittum á daginn þar sem flugumferðarstjóra voru í verkfalli þannig að flugið okkar til Toronto þar sem við millilentum var seinkað um 2 tíma, sem varð til þess að við misstum af tengifluginu okkar til Winnipeg þar sem við áttum að vera fyrstu vikuna. Við urðum því að bíða á flugvellinum í ca. 12 tíma, sem var ekki alveg það skemmtilegasta, en slapp nú samt alveg fyrir horn.

Snorri tók sér smá blund á vellinum.
Í Winnipeg tók síðan Wanda Anderson á móti okkur, en það er konan sem sér nokkurn veginn um þetta Snorraprógramm hér út í Kanada, hún er semsagt búin að vera nokkurn veginn mamman okkar síðan við komum hingað og er alveg frábær. Byrjaði hún á því að fara með okkur á staðina þar sem við vorum fyrstu vikuna. Ég, Gunnar og Snorri (strákarnir í hópnum) voru saman í einhverju húsi og Wanda á sama stað, því hún á heima ca. klukkutíma frá Winnipeg. Karlotta var síðan ein hjá annarri fjölskyldu. Við vissum strax að við vorum dottnir í góðan pakka þegar við skoðuðum húsið okkar, því það var sko sannarlega dýrari týpan. Sjónvarp sem var ca. jafn stórt og Sverrisstaðir og billjard borð og hvað eina í kjallaranum takk fyrir. Þetta var semsagt heimilið okkar fyrstu vikuna okkar.

Strax fyrsta daginn tók við hjá okkur gott prógramm, fengum að vita hvað við vorum að fara að gera næstu 6 vikurnar og var ekkert nema gott um það að segja. Fyrstu vikuna fórum við og gerðum líklegast allt sem við gátum gert í Winnipeg. Aldrei verið jafn mikill túristur á einni viku og þessa viku, sem var nú bara gaman. Fyrsti dagurinn var reyndar tekinn í chill til að sofa úr okkur ferðaþreytuna, en síðan byrjaði prógrammið á sunnudeginum. Um morguninn þann dag fórum við á veðreiðar og tókum líka þennan flotta V.I.P. túr þar, fórum og skoðuðum hestana og fleiri skemmtilegheit í boði Barry Arnarson félaga okkar en hann er einn af styrktaraðilum Snorra prógrammsins hérna úti. Lét hann okkur m.a.s. fá 20 dollara hvert til þess að veðja á, en það gekk nú ekki nógu vel því okkur tókst öllum að eyða honum eins og enginn væri morgundagurinn og tókum lítið aukalega fyrir það, eftir veðreiðarnar var haldið heim að horfa á Spánn – Þýskaland í risasjónvarpinu okkar, sem fór bara nokkuð vel.

Snorri West hópurinn með Barry fyrir utan hesthúsin, eitursvöl.
Ætla ekki að segja mjög ítarlega frá því sem við gerðum í vikunni á eftir en við gerðum nokkurn veginn allt sem við gátum mögulega gert eins og ég sagði áður. Fórum í frekar nettan sundlaugagarð, spilavíti og hvaðeina. Fórum líka í „the icelandic library“ sem er í háskólanum í Winnipeg, þar sem var bara þetta góða bókasafn með íslenskum bókum. Enduðum ferðina þar að skoða öll Morgunblaðið daginn sem við fæddumst, s.s. ég skoðaði þar Morgunblaðið frá 28. Febrúar 1989, frekar nett.

Morgunblaðið 28.02.89.
Við vorum líka í Winnipeg þegar þjóðhátíðardagurinn hjá Kanadabúum var, en hann er 1. júlí. Var það helvíti magnað og endaði hátíðarhöldin á þessari „þvílíku“ flugeldasýningu, en hún skoraði nú ekki hátt í einkunnakladdann. Einn daginn fórum við síðan að skoða alþingihúsið þeirra í Winnipeg, sem er nú bara ein nettasta bygging sem ég hef séð og var það þvílíkur V.I.P. túr sem við tókum þar, hittum m.a.s. sjálfan ríkisstjórann hér í Manitoba takk fyrir.

Þinghúsið í Winnipeg.

Þingsalurinn.

Eins og ég sagði, túristar. Þetta er semsagt í veislusalnum í Þinghúsinu. V.I.P only.

Gunni - Sindri - Snorri

.....og meira úr þinghúsinu.
Það kvöld fórum við síðan einnig út að borða með Atla & Þrúði, en það eru sendiherrahjónin hér í Kanada ef ég skildi það rétt. Fórum á þvílíkan veitingastað upp á 30. hæð sem snerist, ekki mjög
ólíkt og Perlan en aðeins hraðar, var það frekar nett, og útsýnið ekki af verra taginu.

ekki slæmt þetta!
Síðasta kvöldið í Winnipeg fórum við síðan í spilavíti en þar hittum við einnig fjölskyldurnar sem við erum hjá núna (3 vikum síðar), en semsagt síðustu 4 vikurnar hér í Kanada þá erum við hjá fósturfjölskyldum í Gimli, en það er einmitt þar sem við erum núna. Í spilavítinu fórum við á flottan veitingastað og enduðum síðan í smá bjór og karíókí, gott kvöld.

Kallinn með gaurnum sem rekur spilavítið!

Síðan datt maður í smá kariókí með Gunna og Wöndu!
En þá var komið að næsta tímapunkti í ferðinni en í byrjun viku nr.2 fórum við á sveitabýlið hjá henni Wöndu sem var búin að vera að ferðast með okkur alla vikuna í Winnipeg. Sveitabýlið er rétt hjá smábæ sem heitir Riverton, en Riverton er svona svipað stór staður og Djúpivogur og er rétt hjá Gimli, þar sem ég er núna. Í Riverton vorum við í 5 daga og ekkert nema gott um það að segja. Á þessum fimm dögum skoðuðum við allt nágrennið og hittum þónokkra íslendinga. Fórum á eyju sem heitir Hekla og var fáranlega nett, duttum í gott golf þar á fáranlega nettum velli og skelltum okkur síðan á barinn í Riverton um kvöldið, Víkin hvað?

Auðvitað létum við taka mynd af okkur við víkingastyttuna í Gimli.

Set eina mynd af hjónunum sem við vorum hjá. Þetta er semsagt Wanda
og maðurinn hennar Timothy Magnús.

...og þetta er bærinn þeirra, Skallasstaðir.
Eftir dvölina í Riverton var síðan skellt sér í frí á stað sem heitir „The riding mountain“ sem er einskonar þjóðgarður hér í Manitoba, tók okkur um 3 tíma að keyra þangað og þar vorum við í um 3 daga, komum á miðvikudegi og fórum á föstudegi. Var það fáranlega nettur staður og ekkert nema snilldin ein. Fórum á fimmtudagskvöldinu í svokallað dinner cruise. Þar sem við fórum á bát í 2 tíma í kvöldverð, sem var frekar nett.

Það er bara svoleiðis.
Þar sem þetta var þjóðgarður, þá var það ekkert nema sjálfsagður hlutur þegar konan sem átti hótelið sem við vorum á, kom til okkar og sagði okkur ekkert að vera að fara mikið út því það væru 3 birnir niðrá strönd. Létum það nú reyndar ekki á okkur fá og skelltum okkur á barinn, sem var alveg ágætlega nettur. Þegar við komum síðan heim frá Riding mountain var komið að öðrum tímapunkti í ferðinni okkar, en það var að fara til fósturfjölskyldunnar þar sem ég er búinn að vera núna hjá í rúmlega viku og 3 vikur þangað til ég fer heim.
Ég er semsagt í Gimli núna og er þetta alveg fáranlega nettur staður. Þetta er staður með um ca. 5000 manns yfir vetrartímann og um 10.000 yfir sumarið. Fyrsta daginn okkar hér skelltum við okkur reyndar á folk festival sem var í ca. klukkutíma fjarlægtð frá okkur, sem var mjög skemmtilegt. Mikið af nettum böndum að spila þar, og endaði síðan á Ray Davies, söngvaranum í The Kinks, fyrir ykkur sem ekki vita, var frekar gaman að sjá hann taka alla helstu slagarana.

Kallinn stóð fyrir sínu.
Þriðjudag síðasta fórum við síðan í svokallað „Swet lodge“ sem er einskonar helgiathöfn hjá indjánum. Það byrjaði semsagt á því að við fórum inn í pinkulítið tjald (Ég, Karlotta, Snorri, Gunnar, Wanda og Þrúður) og þar settumst við saman í hring. Síðan byrjaði athöfnin á því að indjáninn setti 1 glóandi stein sem var búinn að vera á eldi í 4 tíma inn í miðjuna og byrjaði síðan á einhverri bæn. Síðan eftir það setti hann jafnt og þétt inn fleiri steina þannig að á endanum voru þeir orðnir 13 talsins inn í miðjunni á tjaldinu, en hann setti þá alltaf inn á milli einhverra söngva og bæna. Best ég taki það síðan fram líka að tjaldið var alveg almyrkrað þannig maður sá gjörsamlega ekki neitt þarna inni, og hann var líka með vatn sem hann skellti á steinana, þannig að eftir einhvern einn og hálfan tíma var þetta orðið ansi sveitt inn í tjaldinu. Allavega tók þeta saunu og gjörsamlega rasskellti henni.
Erum annars bara búin að vera á tjillinu hér í Gimli, ég er að vinna í einhverri gift shop fyrir íslendingadaginn sem er hátíð sem er haldin hérna fyrstu helgina í ágúst, og fyllist bærinn gjörsamlega af fólki, en þá eru um 40000 manns í bænum. Ég er semsagt að vinna þar einhverja 4 tíma á dag 5 daga í viku sem er bara alveg ágætt. Skelltum okkur síðan á barinn bæði kvöldin um helgina sem kom skemmtilega á óvart. Barinn hérna er þvílíkt nettur og mikið af fólki, sem er ekkert nema gott. Framundan er síðan djammferð til Winnipeg um næstu helgi ásamt því að hér í Gimli byrjar kvikmyndahátíð þá sem stendur yfir í 5 daga held ég. Í beinu framhaldi af því byrjar síðan þessi íslendingahátíð þannig að þessar vikur sem eru eftir eiga eftir að vera frekar nettar býst ég við.
Held ég láti þetta vera nóg núna. Kem hugsanlega med itarlegri lysingu a ollu herna ef eg nenni ad blogga um thad, vona ad einhver hafi nennt ad lesa thetta.
Bjórinn hérna er góður, veðrið sæmilegt og moskító flugur ógeðslegar.
Kvedja Sindri.